P.P. & S. PAMUR Kombinasi Tjimande

Tari Kolot Kebon Djeroek Hilir Banten Indonesia

Dit is een Pencak & Silat vereniging die een verscheidenheid aan activiteiten rondom de Indonesische verdedigingskunst Pencak & Silat en de Indonesische cultuur verzorgt. Gepraktiseerd worden de stromingen Tjimande Tari Kolot uit Banten (West-Java), PAMUR Madura en Permainan Madura Jagotarung.

© P.P.& S. PAMUR Kombinasi Tjimande Tari Kolot Kebon Djeroek Hilir Banten Indonesia, 2009
Website made by: M. Govaarts M.A.

De leraar is guru besar/ pendekar Ph.J.C. Tönjes Glr. Sanjoto ('Paatje'), geboren in 1928 in Probolinggo, Oost-Java. Hij is van Madurese afkomst. In Probolinggo was het de gewoonte dat de jeugd aan trainingen deelnam (op dat moment bestonden de woorden pencak en silat nog niet). Zo deed ook Paatje vanaf zevenjarige leeftijd mee. Het spel werd destijds Permainan Madura Jagotarung (gevechtshanenspel) genoemd.

De Permainan Madura Jagotarung wordt, naast de PAMUR en de Tjimande, nog steeds door Paatje onderwezen. De drie stromingen worden echter niet gecombineerd, zoals de naam van de vereniging wellicht suggereert. Ze worden strikt gescheiden getraind.

In het jaar 1949 tijdens zijn dienstvervulling als waarnemend hoofd van de algemene politie te Tanjungkarang Lampung Selatan (Sumatra), maakte Paatje kennis met een leraar van de stroming Silat Tjimande Tari Kolot Kebon Djeroek Hilir Banten, genaamd wijlen Bapak Guru Sarkani. Tot aan zijn overplaatsing naar Bangka (ca. 1956) heeft hij zeven jaar samen met de andere leerlingen van Bapak Guru Sarkani aan deze verdedigingskunst mogen wijden. Met toestemming en veel steun van het hoofd van politie Lampungse districten bapak R.M. Djoeki Mangoenredjodidjojo, die aan Paatje de naam ‘Sanjoto’ gaf.

Vanaf 1956 tot medio 1960 heeft hij op Bangka, te Mentok, als waarnemend hoofd politiechef gewerkt. Vanaf medio 1960 tot aan september 1964 was hij vervolgens in dienst bij de politie sektie 1 te Surabaya als hoofd opsporing en onderzoek criminele diensten. Op de zwart-wit foto bovenaan deze pagina is Paatje te zien, als hoofdinspecteur van de politiemacht van de Republiek Indonesia, KEPOLRI, Brawijaja, Surabaya, 1964, net voordat hij Indonesia verliet om in Nederland te gaan wonen.

Sinds 1964 woont Paatje in Nederland, wegens familiehereniging. Hij begeleidt regelmatig zijn pesilats naar Indonesië om hen de belangrijke plaatsen in de geschiedenis van Indonesië, de Pencak en Silat en zijn vereniging te laten zien. Op Madura, bij wijlen Raden Hassan Habudin, oprichter van de PAMUR in 1951, en in Jakarta zijn de pesilats tot nu toe om de paar jaar getraind in de PAMUR. Zo blijft de vereniging op de hoogte van de ontwikkeling. Ook zijn er nog steeds banden met de Tjimande Tari Kolot Kebon Djeroek Hilir Banten. (zie Reisverslag)

In de tachtiger jaren heeft Paatje, samen met Guru G.F. de Groot de NAPSI opgericht (Nederlandse Associatie Pencak Silat Indonesia). Paatje was een tijd lang de voorzitter van deze NAPSI. In dezelfde periode kreeg Paatje ook een diploma Expert Martial Arts, zie onderstaande afdruk. De NAPSI was de enige organisatie die erkend werd door de FOG (Federatie Oosterse Gevechtskunsten).

Om meer eenheid te krijgen tussen pesilats in Nederland (er bestonden destijds verschillende bonden), wilde de IPSI (Ikatan Pencak Silat Indonesia, de Indonesische Bond) één centrale organisatie hebben in Nederland. Aangezien de NAPSI al erkend was door de FOG, verzocht secretaris generaal Bapak Oyong Kharmayuda de NAPSI om verder te gaan onder de nieuwe naam NPSB (Nederlandse Pencak Silat Bond). Zodoende gingen alle pesilats in Nederland die aangesloten wilden zijn bij een Bond zich inschrijven bij de NPSB. De NPSB kreeg een nieuw bestuur. Dit was ook een doelstelling van Paatje, hij wilde graag een verjonging teweeg brengen: Jongeren aan het roer met de ouderen als adviserend orgaan. Helaas is deze doelstelling tot nu toe nog niet bereikt binnen de NPSB.

In de jaren negentig distantieerde Paatje zich van de NPSB, omdat hij het oneens was met het bestuur en beleid van de voorzitter. Naar zijn mening heeft het beleid niets meer te maken met de culturele waarden en de verbreiding van de Ware Pencak Silat Indonesia.

In 2003 richtte Paatje daarom, eveneens met Guru G.F. de Groot, de Stichting ASLI op: een belangenorganisatie voor Algemene Stijlleiders, Leraren en Instructeurs in de Pencak Silat Indonesia. Waarbij het accent op de Indonesische cultuur ligt en met de bedoeling om de versplinterde pencak silat alirans, die zich inmiddels teruggetrokken hebben uit de NPSB, wederom bij elkaar te brengen.

Paatje heeft nog contact met de PERSILAT en de IPSI. Hij werkt nauw samen met de Indonesische Ambassade in Den Haag, als 'vrienden' (het Indonesische woord 'Mitra' is hier van toepassing). Als voorzitter van Stichting ASLI introduceert hij ook andere verenigingen met een officiële Indonesische bron bij de Ambassade. Ook is Paatje voorzitter van de Dewan Sesepuh, de Raad van Ouderen van de Pencak Silat Indonesia.

Naar boven